|
|
Duitse Literatuur
Terwijl de taal van instellingen en ministeries genegeerd werd, de Duitse-Taal literatuur (of dat nou uit Duitsland, Zwitserland, Hongarije, Oostenrijk of Rusland kwam), werd over het algemeen gezien als een volledig corpus met een variatie van verschillende culturele facetten. Dus als in hun schitterende romans, auteurs zoals Robert teken Menasse, Norbert Gstrein, Melitta Breznik, Hans-Ulrich Treichel of Angela Krauss, hun lezers in de complexiteiten van de moderne leeftijd en familie verhalen, lijkt dit een echte eerlijke, interessante literaire confrontatie met ervaringen zonder grenzen. Het is daarom niet verrassend dat een Roemeens-Duits schrijver zoals Herta Müller zo'n geweldige reacties ontvangt en dat daarom jonge vrouwen zoals bijvoorbeeld Zsuzsa Bánk (Der Schwimmer, 2001) en Terézia Mora (Seltsame Materie, 1999) zo een succes hebben in Hongarije met hun debuut van romans en verhalen.
Duitse literatuur omvat alle literaire teksten die voortkomen vanuit de duitse taal. De term geeft ook elke literatuur aan die hoofdzakelijk in het duits geschreven is, maar in andere landen; bijvoorbeeld Oostenrijk, Zwitserland, het voormalige Tsjechoslowakië enz.
Onder de grootste bewegingen of perioden van de duitse literatuur vallen:
Middeleeuwse duitse literatuur
p>De Carlolingische periode was de periode waarmee de duitse literatuur begon, eerst werd er in het latijn geschreven en later in het oud hoog duits. Het bekendste werk in OHD is het Hildebrandslied, een kort stuk van een germaans alliteratief heldenlied wat de overlevende is van wat een grote orale traditie geweest moet zijn. Andere belangrijke werken zijn het korte maar prachtige Ludwigslied, het Evangelienbuch van Ottfried von Weissenburg en het noordelijke oud saksische dialect, het leven van Christus in de stijl van een heroïsch gedicht bekend als Heliand. De oud hoog duits periode heeft waarschijnlijk tot ongeveer de helft van de 11e eeuw geduurd, maar waar de grens ligt van het vroege middel hoog duits (2e helft van de 11e eeuw) is niet geheeld bekend. Het Annolied is het meest indrukwekkende voorbeeld van VMHD.Sommige schrijvers en schriften van de hoge middeleeuwen incluseren:
- Herzog Ernst
- Heinrich Frauenlob
- Ulrich von Türheim
- Rudolf von Ems
- Reinmar der Alte
- Konrad von Würzburg
- Heinrich von Freiberg
De Barok
Een van de meest vruchtbare perioden in de duitse literatuur was de barok periode. Vele schrijvers schreven poëzie en proza over de vreselijke ervaringen uit de oorlog van de jaren 30. De bekendste roman van de barok periode werd de avonturen van de jonge en naïve Simplicissimus van Grimmelshausen, in het gelijknamige boek. Daniel Caspar von Lohenstein en Andreas Gryphius schreven duitse taal drama´s (Trauerspiele) vaak over klassieke en vaak nogal geweldadige thema´s. Erotische, religieuze en tijdelijke poëzie verschenen in zowel duits als latijn.
Verlichting
De verlichting (waarvan vaak gedacht wordt dat het een langere periode in beslag nam) verwijst naar de 18e eeuw in europese filosofie.
De verlichting is de term die verwijst naar de intellectuele beweging, wat beschreven wordt als het gebruik van rede om een dwingende gedragsnormen, esthetisch te vestigen en kennis. De leiders van deze beweging vonden zichzelf moedige, intelectuele personen die, na een lange periode van onredelijkheid, bijgeloof en tirannie, ook wel de Donkere Eeuwen genoemd, voor vooruitgang in de wereld zorgden. Deze beweging verzorgde een kader om de Amerikaanse en Franse Revoluties evenals de opkomst van kapitalisme en de verschijning van socialisme. Het wordt met het hoge barokke muziek tijdperk en de neoklassieke periode van kunst vergeleken.
Sturm und Drang
Sturm und Drang wat letterlijk "storm en stress" betekend, was een duitse literaire beweging die zich tijdens de tweede helft van de 18e eeuw ontwikkelde. De periode wordt gekenmerkt door de lange duur, namelijk van 1767 tot 1785. Zijn naam is te danken aan een toneelstuk van F.M. von Klinger.
Goethe is de meest grote persoon van de beweging. Hij heeft de eerste grote drama heeft geschreven, Göts von Berlichingen (1773), en zijn meest sensationele en representative roman, Die Leiden des jungen Werthers (Het leed van de jonge Werther, 1774). Andere belangrijke schrijvers waren J.M.R. Lenz, Klopstock en Friedrich Müller. De laatste belangrijke persoon was Schiller, die vormde met Die Räuber en andere toneelstukken het begin van de Romantiek.
Classicism
Over het algemeen verwijst klassiek naar een hoge eer voor de klassieke oudheid die normen vaststeld voor de smaak waar classica naar zoeken om het te evenaren. Het wordt voornamelijk vergeleken met de Romantiek; de klassieke kunst tracht namelijk eerder formeel en beheerst te zijn dan welgevormd en Uitbundig. De oppositie van Friedrich Nietzsche was hier ook om bekend.
Romantiek
Romantiek was een intellectuele artistieke beweging die eind 18e eeuw uit west Europa kwamen. De nadruk werd gelegd op verbeelding, sterke emoties, vrijheid vanuit kunst of zelf van klassieke concepten van vorm in de kunst. Ook is de romantiek bekend om zijn ophoging van de prestaties.
Jong Duitsland
Jong Duitsland, Junges Deutschland, (een jeugdbeweging) bestond van 1830 tot 1850 en was een groep duitse schrijvers. De beweging bracht denkers, dichters en journalisten voort die allemaal tegen de Romantiek waren. De Romantische beweging werd gezien als een apolitische, waaraan het actievisme ontbreekt dat Duitslands intellectuelen nodig hebben. Tengevolge van de decennia van verplicht onderwijs in de duitse staten, betekende massaalfabetisme een overvloed van geschoolde mannen die de instelling niet zou kunnen opnemen. Dus in de jaren 1830, met het voordeel van de lage print kosten, was er een toeloop van geschoolde mannen in de zogenaamde ‘vrije beroepen´.
Naturalisme
Naturalisme is een beweging in theater en film. Het is laat in de 19e eeuw en begin 20e eeuw in het theater ontwikkeld. Het verwijst naar theater dat probeerd een perfecte illusie van de realiteit te creeëren, een non-poëtische literaire stijl die de echte manier waarop mensen spreken te reflecteren.
Expressionisme
Expressionisme is een richting die een kunstenaar aanneemt om de realiteit te vervormen met een emotioneel effect. Expressionimse wordt op vele manieren uitgebeeld waaronder literatuur, schilderen, film, muziek en architectuur.